 |
Home > Topsport > Paralympics 2004 > Verslagen >
Verslag directe voorbereiding Paralympisch Zeilteam te Athene
Volgend verslag >>
|
<< terug |
 |
| |
Verslag directe voorbereiding Paralympisch
Zeilteam te Athene |
|
| |
Zaterdag 4 september:
Aankomst op het vliegveld. Een dame van de ANWB staat ons
op te wachten met de sleutels van een VW Touran, genaamd Floris Jan
Bovelander. Dit staat er behoorlijk groot op, dus dat kan niet missen.
Op naar het hotel, met 6 personen in een 5 persoons auto met een rolstoel
en aardig wat bagage een behoorlijke uitdaging. Als Mischa dan ook
nog eens de weg wijst, belandt je vanzelf bijna in Athene in plaats
van in Glyfada waar ons hotel staat. Aangekomen bij het hotel staat
er gelukkig al een VW golf (zonder namen) geduldig op ons te wachten,
zodat we vanaf nu met 2 auto’s verder kunnen. Snel de spullen
op de kamer, auto in en boten zoeken. Deze zijn snel gevonden, echter
zonder kraan in de buurt. In Alimos Marina uiteindelijk een |
|
 |
| |
vriendelijke verhuurder, genaamd Kavas gevonden,
die zowat de halve haven onder beheer heeft, inclusief een aantal
inmens grote kranen. Afspraken gemaakt voor de volgende dag (zondag!)
om de boten af te laden en in het water te leggen. Vervolgens moest
e.e.a. officieel worden vastgelegd aangezien heer Kavas de dag er
voor bezoek had gehad van de Griekse belastingdienst. Voordeeltje
voor ons, we hadden een all inclusive prijs afgesproken, dus de
BTW was voor zijn rekening. Zijn kantoor was niet aan de haven,
maar halverwege de berg die achter de haven ligt. Leuk kantoor trouwens,
maar niet erg praktisch.
Na wat slalommen door Alimos om weer op de hoofdweg uit te komen
weer onderweg naar het hotel. |
|
Zondag 5 september:
Met hulp van Ad, onze zeer toegewijde chauffeur zorgvuldig
de boten afgeladen en zijn aanhanger in een hoek van de haven geparkeerd.
Dan eerst boten poetsen, de beschermkorven voor de buitenboordmotoren
(coachboten) monteren, boten te water en een plekje in de haven
zoeken. Ondertussen waait het zo hard dat de hele haven in een grote
stofwolk is gehuld.
We worden er nog op gewezen naar het havenkantoor te gaan, maar
heer Kavas raadde dat ons af dat te doen omdat dat wel eens veel
geld zou kunnen gaan kosten. Zo lang we maar niet vertelden dat
hij dat gezegd had. Nu waren alle ingrediënten aanwezig: mooi
weer, goed gepoetste boten, plekje in de haven, maar veel te veel
wind. Morgen maar eens verder kijken. |
|
Maandag 6 september:
Eindelijk zeilen dachten we, maar nog steeds heel veel te
veel wind. Dus eerst maar eens de boel verkennen met de coachboot.
Na vijf minuten was iedereen doorweekt en erg zout en hebben we besloten
het er maar bij te laten. Dit werd duidelijk een middagje acclimatiseren
bij het zwembad… Niet voor iedereen want Remco moest nog even
naar het vliegveld om Han, Ruud en Thierry op te halen. Nu was de
club compleet. Met de 2.4mR boys hun haven bekeken en besloten dat
dat niets ging worden, dus uitgeweken naar Alimos Marina. Daar hadden
we al vrienden gemaakt, dus dat moest goed komen. |
|
 |
| |
Dinsdag 7 september:
Eindelijk was de wind iets afgenomen, in de vlagen nog steeds
hard, maar gemiddeld genomen goed weer om te trainen. De 2.4mR club
was inmiddels aan het uitpakken en optuigen, dus dat zag er ook goed
uit. Nog afspraken met heer Kavas gemaakt voor de volgende dag om
de 2.4mRs in het water te laten. |
|
Woensdag 8 september:
Vandaag een steady windkracht 5 dus goed trainingsweer.
Ruud, Thierry en Han hebben bij een ander verhuurbedrijf een laag
ponton gevonden waar ze goed in en uit de boot kunnen komen en zijn
al vroeg bezig met optuigen. Iedere minuut zal gebruikt worden om
te sparren!
Rond een uur of 11 zijn alle Nederlandse boten op het water om daar
voor 16.00 uur niet meer van af te komen. Er zijn nog maar weinig
boten op het water. Een paar 2.4mRs (fra ns en deens) en 2 Sonars
van het Australische team, maar verder |
|
is het heel erg rustig. Wij Hollanders houden er kennelijk
een toch wat andere voorbereiding op na… In het hotel en de
hotels om ons heen zijn inmiddels een groot aantal zeilers aangekomen.
Ze zitten allemaal op hun boten te wachten. Voor diegenen die hun
boot al wel hebben is het niet mogelijk om er bij te komen omdat de
“venue”nog niet open is en hun boten daar achter het hek
staan. Voor hen rest alleen het kijken naar ons en zich verbijtend
het niet beter georganiseerd te hebben. Alvast 1-0 voor ons denk ik
dan maar. |
|
| |
Donderdag 9 september:
Een lange dag trainen met het zelfde weer als gisteren. Omdat
we al dagen te maken hebben met een landwind (N tot NNE) is het lastig
varen. Een klapje naar de wal levert soms honderden meters winst op,
een klapje naar zee soms ook als er onder de wal gewoon minder wind
zit. Door de vele kleurverschillen in het water (diepte en zonlicht)
is dit moeilijk te zien en soms een gok. Misschien hebben we over
2 weken wel zeewind, maar landwind is hier het moeilijkst omdat de
baan dicht onder de wal ligt. Al met al dus een zeer goede oefening
en het weerbericht zegt dat de wind nog een paar dagen in deze richting
blijft.
Vanavond Marrigje van het vliegveld halen en nog 2 dagen te gaan met
onze sparringpartners.
Deze zijn tijdens de voorbereiding van levensbelang en hebben in de
afgelopen 3 dagen hun aanwezigheid al dubbel en dwars bewezen!
Vrijdag 10 september:
Wederom veel wind, lekker kunnen trainen. Wedstrijdgebied wordt
afgeschermd door een aantal patrouilleboten. De mitrailleur op het
voordek zegt genoeg, die discussie ga je dus niet aan. Wij trainen
buiten het gebied omdat we nog niet onze intrek op de olympische
haven hebben genomen. Dit doen we zondag pas, zodat we zo lang mogelijk
samen met onze sparringpartners kunnen varen. Deze mogen namelijk
niet op de olympische haven komen.
’s Avonds Athene onveilig gemaakt en de “Plaka”
bezocht. De winkeltjes van vorig jaar zijn er nog en verkopen nog
steeds dezelfde spullen.
De auto’s waar we momenteel in rijden zijn voorzien van een
navigatiesysteem, maar Han is daar in de stad niet zo handig mee
en dus 2 auto’s met beide een totaal andere route naar huis,
maar uiteindelijk zijn we er toch gekomen.
Zaterdag 11 september:
Waar halen ze die wind toch vandaan? Het waait nu zo hard dat we
besluiten ons zelf en het materiaal te sparen en beginnen met schoonmaken,
ontzouten en opruimen van de boten. Morgen moet alles op transport
van Alimos Marina naar de Olympische haven. Ad, onze chauffeur,
komt ook weer helpen om alles goed op de trailers te krijgen. De
“Good Spirit” wordt bedankt voor de sparringdiensten
en gaat alvast op de aanhanger van v/d Wetering, hoeven we dat alvast
niet meer te doen. Nu nog uitzoeken welke losse en/of reserve spullen
nog mee moeten de olympische haven op, de overgebleven spullen worden
tijdelijk in de “Good Spirit”opgeslagen.
Zondag 12 september:
Eerst onze accreditaties laten activeren in het Paralympisch dorp.
Vanaf het hotel een ritje van 35 minuten, dus goed te doen.
|
|
 |
| |
|
Ad staat al op ons te wachten en de eerste boten
zijn al vlot onderweg. Aangezien we al om 09.30 bij de olympische
haven waren en deze om 09.30 open gaat, was het beveiligingsteam
nog niet geheel kompleet. De honden ontbraken namelijk nog. Ad en
Mischa hebben daar gezellig een half uurtje op zitten wachten voordat
Ad zijn truck en onze boten helemaal afgesnuffeld waren. Dit trucje
hebben we daarna nog 3 keer uitgehaald en rond 14.00 uur stond alles
op de haven. Ondertussen moesten de hotelkamers nog even worden
leeggehaald en moest alles in de auto’s worden gestouwd. Han
was ook nog even naar het vliegveld om Ruud, Geert en Marrigje weg
te brengen, al met al een drukke bedoening. Boten klaar gezet voor
de volgende dag en op naar het dorp, auto’s afleveren en met
alle bagage naar het appartement.
Bij de poort vonden ze dat we alle bagage niet konden dragen en
dat er transport moest komen. Alleen ze wisten niet hoe ze dat moesten
regelen. Gelukkig komt op zo’n moment de politie voorbij die
dat wel kan regelen en een busje van logistics heeft onze spullen
netjes afgeleverd. Snel even eten en dan naar de kamers. Even eten
is wel een uitdaging, want zo’n grote eettent heb ik van mijn
leven nog niet gezien. Zo veel gehandicapte mensen bij elkaar is
ook wel even wennen, zelfs voor onze eigen sporters.
Maandag 13-9:
Eerste dag om met Shuttle bus van het Paralympisch dorp naar de
haven te gaan.
We hebben ons voorbereid op minimaal een uur in de bus, maar het
valt erg mee en na 40 minuten staan we op de venue.
Vandaag eerst trainen en aan het einde van de dag de Sonar laten
meten. Voor het eerst trainen met 1 boot, dus komt de fluit van
coach weer naar boven om het zaakje weer eens flink wakker te schudden.
De sonar meting komen we met vlag en wimpel door, alleen de boot
is 4,5 kg te licht. |
|
Gelukkig hebben we lood bij de hand en mogen we
van de meter dit in de kielbilge stoppen, de meest gunstige plek.
Boot is uiteindelijk exact 950,00 kg en dus OK! Morgen is de 2.4mR
meting. De geluiden van vandaag zijn dat de meting ingewikkeld is
en lang duurt. Afwachten dus.
Dinsdag 14-9:
Na het succes van de busdienst gisteren, vandaag de problemen: de
eerste bussen rijden niet en Han en Thierry zijn daardoor bijna
te laat voor de meting. Pas aan het einde van de dag is de meting
klaar, maar is alles wel goedgekeurd. Gewicht prima in orde. De
Sonar heeft de hele dag goed getraind en nog wat details bijgeschaafd.
Woensdag 15-9:
Voor de 2.4mR staat er een hele dag trainen op het programma.
Voor de Sonar alleen een lichte ochtend training. Thea Limbach en
Mirjam Muskens van NOC NSF willen graag meemaken hoe een dagje zeilen
er uit ziet en gaan vandaag met ons mee. Op wat veel telefoon na
vond Thea het toch erg leuk om mee te maken. Sonar op tijd terug
naar het dorp om wat uit te rusten.
Donderdag 16-9:
Vandaag practice race. Het begint al goed met uitstel omdat er geen
wind is… Uiteindelijk komt er toch wat zeewind opzetten en
kan er toch worden gevaren. Bij de 2.4mR kunnen ze ondanks de enorme
winddraaiing van het westen naar het zuidoosten de wedstrijd toch
afmaken. Thierry finisht als zesde, maar er zijn er nog een paar
te vroeg gestart, dus dart wordt nog iets beter. Snelheid is goed,
tactisch alleen verkeerde kant van het kruisrak gekozen. Bij de
Sonar wordt de wedstrijd afgebroken en overgezeild. De jongens worden
uiteindelijk 2e na een tactisch goed gevaren wedstrijd, zonder het
nemen van risico’s.
Morgen een rustdag en zaterdag gaat het echt beginnen. Meer nieuws
vanaf zaterdag.
Groeten,
Remco Sol
Bondscoach / Teammanager |
|
| |
|
|
Design: henselmans.it |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|